Πάμε μπροστά, πηγαίνοντας πίσω;

Πολλά ακούγονται για οικονομική κρίση, κρίση νομισμάτων και διάφορα άλλα που ακούγονται τόσο καιρό για την κατάστασή μας. Εδώ μας έχει καταλάβει μια φρενίτιδα να τα κάνουμε όλα ηλεκτρονικά και νομίζουμε ότι αυτή είναι η απάντηση στην κρίση. Παράλληλα όλοι γνωρίζουμε ότι το “χρήμα είναι χρέος”, και με το να το ηλεκτρονικοποιούμε, απλά δευκολύνουμε τον πολλαπλασιασμό του, χωρίς να υπάρχει πραγματικό αντίκρυσμα. Το περίεργο είναι, ότι στην μήτρα του καπιταλισμού, στις Ηνωμένες Πολιτείες, αρχίζουν να υιοθετούνται τρόποι νομίμων συναλλαγών με χρυσά και αργυρά νομίσματα. Δείτε την απόφαση της τοπικής βουλής της πολιτείας της Γιούτα.

Τελικά μήπως εδώ ζούμε στον κόσμο μας; Μήπως αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν καλύτερα; Πάντως σχετικά με τις δικές μας προσπάθειες στην Ελλάδα, έχω μια μικρή επισήμανση να κάνω. Αγωνιζόμαστε πάνω από μια δεκαετία για να αλλάξουμε το λογισμικό που χρησιμοποιείται από τους χρήστες σε ΕΛ/ΛΑΚ. Η χρήση υπολογιστή αποτελεί ένα μέρος της ζωής μας. Κάποιοι εδώ νομίζουν ότι μπορούν να αλλάξουν ολόκληρες τις ζωές μας μέσα σε λίγα χρόνια. Το θεωρώ αδύνατο. Οι αλλαγές χρειάζεται να γίνουν σιγά-σιγά, γιατί ο άνθρωπος δεν προσαρμόζεται εύκολα στις αλλαγές. Σίγουρα δεν είναι τίποτα ίδιο με 10 ή 20 χρόνια πριν, αλλά μόνο αυτός ο τρόπος λειτουργεί, καθώς “χωνεύονται” οι αλλαγές, και διορθώνουμε στην πορεία τα σφάλματα. Όμως αυτή η υπερβολική σπουδή, μήπως οδηγήσει σε αντιδράσεις και τελικά αντί να πάμε μπροστά, πάμε πίσω όπως στην Γιούτα;

Explore posts in the same categories: Uncategorized